Halid Ziya Uşaklıgil’in 1900 yılında yayımlanan Aşk-ı Memnu (Yasak Aşk) adlı eseri, Türk edebiyatının ilk modern romanı kabul edilir. Batılı anlamda teknik açıdan kusursuz sayılan bu başyapıt, sadece bir yasak aşk hikayesi değil, aynı zamanda derin bir psikolojik tahlil ve dönem eleştirisidir.
Yazım ve Edebi Önemi
Servet-i Fünun döneminin en önemli temsilcisi olan Halid Ziya Uşaklıgil, bu romanı 1899-1900 yıllarında tefrika etmiş, 1900 yılında ise kitap olarak bastırmıştır. Romanın en büyük özelliği, karakterlerin iç dünyalarını, arzularını ve vicdan azaplarını o döneme kadar görülmemiş bir ustalıkla işlemesidir. Realizm (gerçekçilik) akımının Türk edebiyatındaki zirve noktasıdır.
Konusu
Roman, İstanbul’un seçkin tabakasından Adnan Bey’in, kendisinden çok genç olan Bihter ile evlenmesiyle başlar. Ancak bu evlilik, beraberinde büyük trajedileri getirecektir.
Bihter, annesi Firdevs Hanım’a benzememe hırsıyla ve huzur arayışıyla girdiği bu evlilikte, aradığı heyecanı bulamaz. Adnan Bey’in çapkın ve yakışıklı yeğeni Behlül ile tanışması, olayların gidişatını değiştirir. Bihter ve Behlül arasındaki tutkulu ama “yasak” ilişki; sadakat, ihanet ve toplumsal baskılar kıskacında büyük bir felakete sürüklenir.